ΕΠΙΣΤΗΜΜΗ, Βασ. Δημ.Στραβολαίμου.

Βασ. Δημ.Στραβολαίμου. (Επιστήμη Παρόν!-Μέλλον! Ζωής Ανωτέρου επιπέδου)..

Ένα πραγματικά αμφίρροπο ερώτημα, σχήμα οξύμωρο, με πολύπλευρες προεκτάσεις, ως προς τα τεκμήρια υποθέσεων , επιστημονικών εξηγήσεων, πειραμάτων ,θεωριών και αποτελεσμάτων. Στην διαχρονικότητα των στιγμών της ανθρωπότητας ξεχώρισαν πασίγνωστοι ονομαστοί επιστήμονες εφευρέτες, καταξιωμένες προσωπικότητες, οι οποίοι αφιέρωσαν μεγάλο μέρος της ....
ζωής τους ή και ολόκληρη τη ζωή τους προς τήν επιστήμη!

Ακολούθως, οι ευκαιρίες που προέκυψαν ήταν το έναυσμα για να δημιουργηθεί νέο θεμέλιο στη διευκόλυνση και στην ποιοτική βελτίωση του τρόπου ζωής για τις επερχόμενες γενιές, με την προϋπόθεση ότι τα εργαλεία της επιστήμης θα.......

ήταν για το <<ανθρώπινο οφελος.>> Όταν όμως η χρήση της επιστήμης πραγματοποιείται ως στρατευμένη για την επιστήμη, τότε παρατηρείται δυσαναλογία στο << όφελος>> που αποφέρεται να προκύπτει, αναλογικά με τη φύση του ανθρώπου, αναφορικά με τις "βιολογικές και κοινωνικές "ανάγκες που συνθέτουν τον άνθρωπο!.

Στη σύγχρονη εποχή, η Επιστήμη είναι τόσο προσιτή όσο ποτέ άλλοτε, καθόσον είναι προηγμένη σε κάθε τομέα μέσω της τεχνοκρατικής εξέλιξης ,τεχνογνωσιακής υποδομής, όσον αφορά τους διάφορους τομείς δράσης που αρέσκεται ο οποιοσδήποτε να διευρύνει. Η πληθώρα γκάμα των επιλογών, είναι ένα θετικό ζήτημα, αναφορικά με τις ατομικές αναζητήσεις, ή αναζητήσεις στά διάφορα ευρύτερα πεδία κάθε επιστημονικού τομέα. Αυτό βέβαια συντελείται Ελέυθερα με την έμψυχη φύση του ανθρώπου. Η επιστήμη από μόνη της είναι μια άψυχη έννοια που παίρνει πνοή από την ανθρώπινη υπόσταση, έτσι ώστε να διοχετεύσει σπινθηροβόλα τις θαυματουργές ανακαλύψεις στην επίλυση προβλημάτων του σύγχρονου τρόπου ζωής Τού Πολιτισμού. 

Η αντίθεση που προβάλλεται εναπόκειται στον τρόπο που δημιουργείται και αξιοποιείται κάθε επίτευγμα. 

Αναλυτικά, όταν η δημιουργία κάποιου επιτεύγματος προσφέρει δημιουργικές ευκαιρίες για το ευρύτερο καλό! Μέ σεβασμό στα χρηστά ήθη! Στίς κοινές παραδεκτές αξίες,(Ελευθερίας,Δημοκρατίας,&!Μη!Δογματοφανατισμού!..). Τότε το επιστημονικό γίγνεσθαι εναρμονίζεται με την ανθρώπινη φύση και συνεπώς αξιοποιείται για να βελτιστοποιήσει τις ανθρώπινες ανάγκες στό Παρόν!&!Μέλλον! Ζωής! Ανωτέρου επιπέδου!. Στην άλλη περίπτωση η ανθρώπινη φύση όλο και μειώνεται, καθώς οι ανθρώπινες ανάγκες τείνουν να εξωραϊστούν στο βωμό της επιστήμης για την επιστήμη.&! Οχι γιά τό <<ανθρώπινο οφελος.>>