"anevakos!"...Ελευθερες-σκεψεις-αποψεις εκτιμησεις.Vicky D.Stravolaimou Σχολιο΄. Αναγνωριση περιβαλλοντικου κοστους μεταξυ ξεχωριστων πεδιων τωνοικονομικων του περιβαλλοντος κ των φυσικων πορων

 Η πιο συνηθισμένη παρανόηση που κάνουν εκείνοι που πιστεύουν ότι ακόμη και μια τέλεια ανταγωνιστική αγορά δε θα μπορούσε να πετύχει ποτέ αποτελεσματική κατανομή,έχει να κάνει με την πεποίθηση ότι οι παραγωγοί θέλουν να εξορύξουν και να διαθέσουν στην αγορά τον πόρο που εκμεταλλεύονται όσο το δυνατόν συντομότερα,αφού αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ιδιοποιούνται την αξία του πόρου.Η παρανόηση αυτή κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι οι αγορές αδιαφορούν για το μέλλον.Εάν το καθεστώς ιδιοκτησίας που διέπει τους φυσικούς πόρους χαρακτηρίζεται από αποκλειστικότητα,γενική ισχύ,μεταβιβαστικότητα και δυνατότητα επιβολής,οι αγορές στις οποίες οι πόροι αυτοί αγοράζονται και πωλούνται δεν οδηγούν κατ’ανάγκη σε επιλογές που αδιαφορούν για το μέλλον.Αντιμετωπίζοντας το οριακό κόστος χρήστη,ο παραγωγός ενεργεί με αποτελεσματικό τρόπο.Ένας φυσικός πόρος που δεν έχει ακόμη εξορυχθεί αποτελεί πηγή αξίας για τον ιδιοκτήτη την αξία που που προκύπτει από διαδικασία πώλησης και την αξία του ως περουσιακού στοιχείου,εάν παραμείνει στο υπέδαφος.Για όσο χρόνο η τιμή ενός πόρου συνεχίζει να αυξάνει,οι ποσότητες του πόρου παραμένουν στο υπέδαφος αποκτούν όλο και μεγαλύτερη αξία.Ο ιδιοκτήτης του πόρου αυτού καρπώνεται το σχετικό καφαλαιακό κέρδος μόνο στην περίπτωση που ο όρος δεν αξιοποιείται.Ο παραγωγός εκείνος που πωλεί όλες τις διαθέσιμες ποσότητες του πόρου στα αρχικά στάδια της εκμετάλλευσης του κοιτάσματος χάνει την ευκαιρία να επωφεληθεί από τις υψηλότερες τιμές που θα επικρατήσουν στο μέλλον.Ένας προνοητικός παραγωγός που επιδιώκει τη μεγιστοποίηση των κερδών του προσπαθεί να εξισορροπήσει τη σημερινή και τη μελλοντική παραγωγή μεγιστοποιώντας έτσι την αξία του φυσικού πόρου που ελέγχει.Επειδή οι προσδοκώμενες υψηλότερες μελλοντικές τιμές αποτελούν κίνητρο για διατήρηση του πόρου,ο παραγωγός που αγνοεί το κίνητρο αυτό δε μεγιστοποιεί την αξία του πόρου του.Θα αναμέναμε λοιπόν ο πόρος αυτός να αγοραστεί από κάποιον άλλον που θα ήταν πρόθυμος να τον διατηρήσει και να μεγιστοποιήσει την αξία του.Εάν λοιπόν υπάρχει σύμπτωση κοινωνικών και ατομικών επιτοκίων προεξόφλησης,ξεκάθαρες δομές δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και αξιόπιστη πληροφόρηση για την εξέλιξη των τιμών.Εάν οι αγορές των φυσικών πόρων λειτουργούν με τον τρόπο που περιγράψαμε,η τιμή κάθε πόρου είναι ίση με το συνολικό οριακό κόστος εξόρυξης και αξιοποίησής του.Η καμπύλη συνολικού οριακού κόστους περιγράφει τη διαχρονική εξέλιξη των τιμών.Μιλάμε για την υποβάθμιση που υφίσταται το περιβάλλον.Η αναγνώριση της ύπαρξης περιβαλλοντικού κόστους δεν έχει μόνο πρακτική σημασία αλλά και θεωρητική,αφού αποτελεί έναν από τους συνδετικούς κρίκους μεταξύ των παραδοσιακά ξεχωριστών γνωστικών πεδίων των οικονομικών του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων.

1

• Μου αρέσει!